De sterftecijfers zijn de laatste jaren afgenomen. Waarschijnlijk door betere medische en persoonlijke verzorging is de gemiddelde leeftijd met ruim 5 jaar gestegen. Echter de vergrijzing brengt zeker een stijging van minimaal 20% tot 2020. Daarnaast is in de uitvaartbranche een meer klantgerichte benadering gekomen welke vraagt om een andere managementstructuur. Belangrijke ontwikkelingen in de branche zijn een aanhoudende druk op de verkoopprijzen, een meer klantgerichte benadering en steeds hoger kwaliteitsniveau op de uitvaartkisten. De grote verzekeraars zijn bekwame bedrijven die zorgen voor draagkracht, partnership en zekerheid.

De directie van Bogra heeft vandaag de plannen voor de periode 2010-2014 bekend gemaakt aan haar medewerkers. Het aan de ene kant spreiden van de risico’s door meer machinale producten in te kopen bij diverse leveranciers en aan de andere kant investeren in automatisering en verdere modernisering van het machinepark heeft consequenties voor het personeelsbestand. Gevolg van deze plannen is dat een aantal functies komt te vervallen. Deze afslanking zal deels via natuurlijk verloop plaatsvinden. Naar verwachting zullen gedwongen ontslagen niet voorkomen kunnen worden.
De directie meldt: “In de keten van producent tot afnemer van een uitvaartkist is het van belang dat wij ons product, uitvaartkisten, altijd direct kunnen leveren. Wij kunnen het ons niet veroorloven om onze klanten, en daarbij onze medewerkers, het risico te geven dat we niet kunnen leveren. Vandaar dat deze verschuiving in ons totale proces noodzaak is. Het proces van deze reorganisatie zal binnen een tijdsbestek van een jaar uitgevoerd zijn.
We gaan onze risico’s spreiden en zorgen voor continuïteit voor de toekomst. Er zijn tenslotte heel veel gezinnen waar we verantwoordelijk voor zijn. Dat deze strategische oriëntatie gepaard gaat met gedwongen ontslagen grijpt ons zeer aan. Bogra is een familiebedrijf uit 1936 en dat gevoel is niet veranderd nadat wij het bedrijf overnamen. We zullen dit proces met de meeste zorg behandelen, want het treft ons allemaal persoonlijk, als één familie.”